Logo Erfgooiers

Santiago – verslag van de reis

Voor verhalen van de pelgrims zelf en meer foto’s kijk op: erfgooierssantiago.waarbenjij.nu

Dag 6 – 17 september 2018

De laatste dag lopen was de langste maar na 32 kilometer stonden we bij de kathedraal van Moisac, het einddoel van deze week. Hier maakten we een laatste groepsfoto en we haalden een stempel voordat we de kerk binnenstapten. Bij het pelgrimshuis werden we hartelijk ontvangen en kwamen we de pelgrims uit de vorige herberg weer tegen. Iedereen was redelijk uitgeteld. Bij sommigen gewoon vermoeidheid van de tocht, bij anderen de pijn in de benen of aan de voeten en Gijs en Vivian van het sprinten van de laatste honderd meter.
Er rest ons nu alleen nog een treinreis naar Nederland. We hebben een gave week gehad met heel goede wandelaars. Er is weer ruim 150 kilometer afgelegd in de richting van Santiago de Compostela. Volgend jaar verder…

Dag 5 – 16 september 2018

Om 8 uur op weg omdat het warm zou worden. Het lukte bijna, Gijs vindt het toch nog een beetje moeilijk. Het gaat wat op en neer maar verder uitstekend en al snel lopen we weer op een markt om ons te verlekkeren aan de Franse streekproducten. Mensen spreken leerlingen aan omdat we als pelgrims makkelijk te herkennen zijn. Twee Amerikaanse pelgrims stellen de vraag die we de afgelopen jaren al vaker hoorden: “Doen ze dit vrijwillig?” Na ons melige antwoord “nee, dit zijn onze ergste leerlingen” leggen we uit wat we doen en vinden ze het zoals altijd helemaal geweldig. Minder geweldig vinden ze een Duitse pelgrim die de oren van hun hoofd kletst en goed bedoeld Harm nog even komt insmeren.
We verblijven weer in een prachtige herberg, dit keer in de stadsmuur van Lauzerte.

Dag 4 – 15 september 2018

We verlaten Cahors via een monumentale brug die als UNESCO monument in de boeken staat. Direct daarna is er een steil klimmetje maar dat duurt gelukkig niet zo lang. We werpen nog een laatste blik op de stad en lopen de rest van de dag tussen uitgebloeide zonnebloemenvelden en grasland door. We zijn blij met iedere boom vanwege de schaduw, de zon is namelijk ongenadig. De wandeling is nauwelijks korter dan gisteren maar eindigt bij een prachtig onderkomen: we slapen in een kerk waarvan een deel is omgebouwd tot herberg.

Dag 3 – 14 september 2018

We verlaten het klooster rond half negen en kopen lunch in een huiskamerwinkeltje. Het is de enige kans vandaag want er is niets langs de route. We lopen 30 kilometer naar Cahors dat in een rivierdal ligt. Van boven zien we prachtig de scheiding tussen het oude en nieuwe gedeelte van de stad. We halen in het pelgrimshuisje bij de brug een stempel voor in ons pelgrimspaspoort. Alle overnachtingsplekken geven zo’n stempel en bij sommige herbergen mag je niet slapen als je geen paspoort hebt. Ook in grote kerken en op bijzondere plaatsen zoals hier het huisje op de brug krijg je een stempel. Wat stempels betreft is het een goede dag. Door de oude stad lopen we naar de kathedraal en daar krijgen we er weer één. De derde van de dag krijgen we in een toffe herberg waar we een super diner verorberen. Zo kunnen we er morgen weer tegenaan.

 

Dag 2 – 13 september 2018

Na een lange nacht in een heerlijk bed met frisse moed weer op weg. De groep loopt super dus we schieten heel goed op. We doen inkopen voor de lunch in het enige winkeltje dat we onderweg tegenkomen en dat we bereiken na een kleine twee uur lopen. We zijn erg blij dat er ook een markkraampje met kaasjes en yoghurt op het plein bij de kerk staat. Tijdens de picknick eten we het extra gewicht weer uit onze rugzakken en gaan we blaarloos verder. Dit is een unicum en hoewel ik weet dat ik hier niet over moet beginnen om het lot niet te tarten, ben ik er zo blij mee dat ik het toch benoem. We komen ruim op tijd aan bij het Convent des Filles de Jesus zodat we de dienst en vesper mee kunnen pakken. Daar zitten we even met rode hoofden in de kerkbanken want er wordt halverwege de dienst gevraagd of we iets willen zingen. Kun je moeilijk met ‘In de maneschijn’ aankomen. Blij dat we het Franse pelgrimslied al enigszins onder de knie hebben. Dit hebben we ten gehore gebracht en we waren blij dat de akoestiek van de kerk ons hielp.

 

 

Dag 1 – 12 september 2018
Vanmorgen om half 5, niet helemaal uitgeslapen, stapten we de trein uit in Cahors. Met een busje reden we naar het beginpunt waar we om 6 uur begonnen met wandelen. Het uitzicht bestond uit een fantastisch zicht op de Melkweg. Na een klein uurtje lopen in het donker zagen we de kalkrotsen langs de Lot opduiken in prachtig licht. Rond de lunch waren we al op de eindbestemming van de dag: St. Cirq Lapopie. Morgen op een iets fijner tijdstip op en vol goede moed weer verder!

     

terug naar nieuws